Local Fuzz

All that fuzz

Trivium – Silence in the Snow (Roadrunner, 2015)

Silence_in_the_Snow

Οι Trivium αποτελούσαν πάντα μια από τις πιο ελπιδοφόρες μπάντες όχι μόνο στο metalocore και στο thrash, αλλά γενικότερα στο metal.

Βιάστηκαν πολλοί να τους χαρακτηρίσουν σαν την καλύτερη μπάντα που έχει ως βάση της τους παλιούς καλούς Metallica, αλλά έδωσαν και αυτοί δικαίωμα όταν χώθηκαν σε ένα “βρωμοστούντιο” και ηχογράφησαν το Shogun. Ένας δίσκος σταθμός, όχι μόνο για την καριέρα τους, αλλά και για την δεκαετία τουλάχιστον. Ανέβασαν τον πήχη τόσο ψηλά, ξεπέρασαν τον εαυτό τους για πρώτη φορά, που μάλλον ήταν τόσο πολύ, ώστε δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν ποτέ τον εαυτό τους για δεύτερη φορά.

Η πολυπλοκότητα που είχαν στα εμπνευσμένα riffs και solos, με τις εναλλαγές στα φωνητικά σε συνδυασμό με την επίδειξη ισχύος σε τεχνικό επίπεδο και την πεντακάθαρη παραγωγή τους έκανε τόσο ξεχωριστούς ανάμεσα σε τόσες metalcore μπάντες.

Φέτος, 2 χρόνια μετά το Vengeance Falls, κυκλοφορούν το Silence in the Snow  το οποίο έχει ξεκαθαρίσει αρκετά το τοπίο και έχει δείξει ποια είναι τα σχέδια τους και ποια κατεύθυνση θέλουν να ακολουθήσουν.

Οι Trivium δεν θυμίζουν πολύ την πειραματική μπάντα που είχαν υπάρξει στο παρελθόν και συνεχίζουν μόνο με τον Matt Heafy στα clean φωνητικά. Δεν έχουν επικεντρωθεί στο να κάνουν έναν δίσκο με σύνθετες μουσικές, παρά σε έναν progressive δίσκο, μελωδικό και πολύ βατό. Δεν έχουν πρόθεση να μας “παιδέψουν” και να μας βάλουν να ακούσουμε ξανά και ξανά το κάθε τραγούδι ώστε να το καταλάβουμε, μας το δίνουν στο χέρι.

Το Silence in the Snow είναι ένας ενδιαφέρων δίσκος που θα περάσεις καλά όταν τον ακούσεις. Γνωρίζοντας όμως τις δυνατότητες των Trivium, το Silence in the Snow σίγουρα θα διχάσει ακόμα περισσότερο τους οπαδούς τους, ίσως να απογοητεύσει πολλούς από αυτούς και το πιο πιθανό είναι να μην τους βγει ως η καλύτερη επιλογή στην καριέρα τους.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα υπάρξει καινούριο tour, όποτε ο κόσμος που τους γουστάρει θα έχει την ευκαιρία να τους δει και να περάσει καλά. Θα είναι μια ευκαιρία να τους δούμε, να χαρούμε με τα παλιά κομμάτια που μας έκαναν να τους αγαπήσουμε και να δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία στα καινούρια.

Ποτέ δε ξέρεις.

Θοδωρής Σ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 28 October 2015 by in Δίσκοι and tagged , .
%d bloggers like this: